کسی به نام من!

چه قدر ساکت و تنها و شاید خسته. مگه نه؟تو هم متوجه شدی؟...

وای که چه قدر سادگی اینجا رو دوست دارم. دلم تنگ شد برات .. چه روزایی که اومدن و رفتن و فقط خاطراتش مونده .. پ.ن:یکی دو ساله بیشتر تو اینستا فعالم.. اونجا تو رو عادت میده به کم نوشتن و بیشتر خاطرات تصویری رو به اشتراک گذاشتن..xa0 خواستم فقط بگم حواسم بهت هست همین. +xa0نوشته شده در xa0سه شنبه بیست و چهارم اسفند ۱۳۹۵ساعتxa00:46xa0 توسطxa0فائزهxa0 |xa0 ...

همیشه تو نظرم آدم هایی که کم حرف بودن رو بیشتر دوست داشتم و برای جذابیت بیشتری نسبت به آدم های ديگه داشته. . . آدم های وراج و پرحرف روی مخ هستن و . . . اوه که چه بد حالیست کنار این آدم ها قرار گرفتن. xa0....

نبودی خیلی اتفاقا افتاد.xa0...